regen!

Beste allemaal, er zitten alweer 2 weken vakantie erop. Ben heerlijk aan het bijkomen. Gewoon even helemaal niets. We zijn dinsdag compleet verregend. Toen wij Santiago uitreden voelden we de eerste druppels vallen. Het bleef regenen. Dit weer deed ons besluiten dat we een hotel zouden nemen. Op het moment dat we A Coroña binnen reden hadden ze alle sluizen van de hemel opengezet. In tomtom was "nuttige punten-hotels" snel gevonden. De praktijk werkte anders. Tomtom zoekt op minimaal 4 sterren en hoger. We waren niet bereid om minimaal 80,- neer te leggen, maar geen parkeerplaats of ontbijt te krijgen. Dus maar verder. Ik wist inmiddels dat MESON herberg betekent. Dus weg van de snelweg proberen. In een klein dorpje konden we slapen voor 15,- pp. Schone bedden, eigen badkamer en voor de rest deel je de verdieping met Spaanse havenarbeiders o.i.d. Die overigens de hele avond ons bleven aanstaren. Alsof we het 8e wereldwonder waren. Een gesprek ging moeizaam, want wanneer ze door hebben dat je een paar woorden Spaans spreekt, dan gaat het in een tempo: "niet meer te volgen". Het is soms toch ook de gewoonten, die een babilonische spraak verwarring oplevert. Tijdens de lunch de volgende dag bestelde ik gewoon café solo sin leche. De ober keek me met grote ogen aan... Ik dacht gelijk dat mijn uitspraak weer onder peil was, dus ik herhaalde het, daarbij goed op mijn uitspraak lettend... Nog steeds onbegrip op het gezicht. De koffie kreeg ik, maar er werd ook demonstratief een fles vino tinto naast mijn koffiekopje gezet. "Zo zijn onze manieren". Marianne wordt ook steevast verbetert. Die spreekt elke v gewoon als v uit en niet als b. Haar verklaring erop is dat het in Zuid-Amerika ook zo gezegd wordt, maar daar nemen ze hier geen genoegen mee. We zijn 400 km naar het zuiden verkast. Totaal gaar kwamen we aan. Hadden daar onze eerste discussie. Marianne wilde een camping waar je gewoon na twaalfen op kan. Dat wil ik ook, maar ik hoef dan niet zo nodig de discussie meer te voeren dat het volgens haar onverstandig was dat ik met een liter rose in mijn mik, in een kort zomerjurkje en teenslippers een hek van minstens 3 meter om 1 uur 's nachts ben over geklommen. Ik had geen zin om in dat desolate oord in een auto de nacht door te brengen, dus m.i. gewoon blij zijn dat ik dat met gevaar voor eigen leven gedaan heb. Zo konden we tenminste in ons tentje slapen. Nu hebben we het ritme weer helemaal te pakken. 's morgens relaxed wakker worden. Broodje, koffie, douchen etc. Wanneer het heet wordt naar het zwembad. Om 3 uur lunchen, dan een stadje in. Slenteren, shoppen, wat foto's maken. Terrasje pakken met roseetje en tapas en dan tegen negenen aan tafel. Het is dan druk op straat. We hebben soms leuke gesprekken met andere toeristen of gewoon mensen uit Montfoort die je van school kent. Hoever moet je van huis om geen bekende meer tegen te komen?